1951: Energia elektronów – bezpośrednio w Twojej kieszeni

Lepsza wydajność przy mniejszym zużyciu energii, ograniczenie szumu i brak zniekształceń przy wysokich częstotliwościach – już w latach
20. XX wieku poczyniono wielkie postępy technologiczne w zakresie wzmacniaczy. Stało się jasne, że lampy elektronowe są dużo lepsze niż konwencjonalne, elektroniczne wzmacniacze. Niemniej, nawet z tymi osiągnięciami, ówczesnym inżynierom nie udało się znaleźć sposobu na produkowanie małych, przenośnych lamp – które mogłyby być wykorzystywane w aparatach słuchowych. Dopiero w czasach II wojny światowej i okresie powojennym opracowano subminiaturowe lampy umożliwiające tworzenie bardzo lekkich, kompaktowych aparatów słuchowych. Ogromna korzyść płynąca z nowych technologii to stworzenie obudowy tak małej, że mogła zmieścić się w kieszeni kamizelki. To właśnie Siemens zrobił ten skok w dziedzinie technologii aparatów słuchowych, dzięki aparatom kieszonkowych rozmiarów–Fortiphon i Phonophor Alpha.

Phonophor Alpha, 1953

Phonophor Alpha, 1953

 

Elektryczne aparaty słuchowe oparte na technologii telefonicznej zaczęły osiągać swoje granice, szczególnie kiedy potrzebne było większe wzmocnienie. Wysokie częstotliwości mają ogromną wagę w transmisji głosu, ale wówczas stanowiły szczególną barierę technologiczną. Większe wzmocnienie było problematyczne szczególnie w przypadku stosowania konwencjonalnych mikrofonów węglowych – głosy brzmiały głośniej,
ale pojawiały się zakłócenia. Połączenie subminiaturowych lamp i mikrofonów piezoelektrycznych rozwiązało ten problem, umożliwiając przy tym budowanie mniejszych i mocniejszych aparatów słuchowych. Pod koniec lat 40. XX wieku firma Siemens dystrybuowała Fortiphon, kieszonkowy aparat słuchowy skonstruowany w oparciu o powyższą technologię. Następnie opracowano podobnie zaprojektowany, ale jeszcze silniejszy Phonohor Alpha.

Przed II wojną światową spółka o nazwie Fortiphone odpowiadała za sprzedaż aparatów słuchowych Siemens w Zjednoczonym Królestwie. W roku 1949 role na krótki czas się odwróciły: firma Siemens sprzedawała Fortiphon – kieszonkowy aparat słuchowy z subminiaturowymi lampami i mikrofonem piezoelektrycznym zaprojektowany przez Fortiphone – na rynku niemieckim. Opracowane w USA i Anglii subminiaturowe lampy nie były jeszcze dostępne w powojennych Niemczech. Niedługo potem, w 1951 roku, Siemens wprowadził do obrotu pierwsze swoje urządzenie tego typu, właśnie Phonophor Alpha.

Oba aparaty słuchowe opierały się na osiągnięciach w postaci nowej technologii. Każda z trzech mocnych lamp elektronowych, wykorzystanych jako wzmacniacze, miała długość około połowy drewnianej zapałki. Urządzenia te, wyposażone w mikrofon piezoelektryczny, oferowały znacznie czystszy dźwięk. Było to szczególnie zauważalne przy wysokich częstotliwościach, które mają kluczowe znaczenie w rozumieniu mowy. Phonophor Alpha składał się z ponad 250 części, ważąc przy tym jedynie 175 gram razem z bateriami. Był ponadto niemal tak mały jak paczka papierosów. Oba „kieszonkowe aparaty słuchowe” – Alpha i podobnie kompaktowy Fortiphon – z łatwością mieściły się w kieszeni kamizelki i mogły być noszone nawet pod ubraniem.

Kolejnym czynnikiem, który pozwolił uczynić te urządzenia bardziej dyskretnymi, był cielisty kolor słuchawek, które były z nim połączone przewodem takiej samej barwy. Dostępne były różne rozmiary słuchawek. Jeżeli kształt ucha użytkownika znacznie odbiegał od przeciętnej, można było pobrać jego wycisk w celu wyprodukowania indywidualnie dopasowanych słuchawek. Phonophor Alpha został również zaprojektowany tak, aby był łatwy w użyciu – zastosowano niewielki panel do włączania i wyłączania urządzenia oraz ustawienia głośności, jak również płaski suwak z boku, pozwalający na wybór dwóch rodzajów brzmienia.